برنامه گل ها:
برنامه گلها نام مجموعه برنامههای موسیقی ایرانی بود که از سال ۱۳۳۴ تا اواخر دهه ۱۳۵۰ از رادیو تهران (بعدها رادیو ایران) پخش میشد.
برنامه گلها در آغاز با نام گلهای رنگارنگ به ابتکار داوود پیرنیا در رادیو تهران آغاز شد و در بیش از بیست سالی که پخش آن ادامه داشت با استفبال دوستداران موسیقی ایرانی روبرو شد.
برنامههای دیگری نیز به نامهای گلهای جاویدان، یک شاخه گل، برگ سبز، گلهای صحرایی بعد از ۱۳۳۴ به این مجموعه افزوده شد. پس از کنارهگیری پیرنیا از فعالیت در رادیو برنامه دیگری با نام گلهای تازه با روشی شبیه به دوره پیرنیا پخش شد.
برنامه گلها با حضور هنرمندان بزرگی چون ابوالحسن صبا و غلامحسین بنان آغاز شد. این برنامه در میان برنامههای دیگر موسیقی رادیو طرفداران پر و پا قرص زیادی داشت. محمد میرنقیبی درباره این برنامه میگوید: «بسیاری از هنرمندان موسیقی معتقد بودند که پیرنیا که یک هنرمند موسیقی نیست و سابقهای در این هنر ندارد نباید مسئول برنامه گلها باشد. اما واقعیت این است که او بسیار خوب از عهده این کار برآمد و در گلها از هنرمندان مطرحی استفاده کرد. در صورتی که سالها بعد که برنامه توسط دیگران اداره میشد پای هنرمندان متوسط هم به آن باز شد.» او این برنامه را از معتبرترین برنامههای موسیقی تاریخ رادیو و تلویزیون میداند: «در این برنامه شاعران مختلف از رودکی تا شاعران معاصر دوران معرفی میشدند. بسیاری از هنرمندان جوان آن دوره به واسطه اجراهایی که در گلها داشتند در جامعه شناخته شدند. مثلا استاد علی تجویدی را کسی قبل از اینکه به لاین برنامه بپیوندد نمیشناخت.» بیشتر کسانی که در این برنامه حضور داشتند از چهرههای موفق و نام آشنای موسیقی امروز به شمار میآیند. حضور بزرگانی چون جلیل شهناز، فرامرز پایور، محمدرضا شجریان، حبیب الله بدیعی، همایون خرم، فرهاد فخرالدینی، هوشنگ ظریف، فرهنگ شریف، محمود محمودی خوانساری، غلامحسین بنان و... اعتبار این برنامه را چند برابر کردهاست. گلها سالهای پس از مرگ پیرنیا نیز ادامه داشت و راهی برای ورود هنرمندان نوگرا شد. پس از او برنامه به همت رهي معيري ،محمد میرنقیبی و سپس هوشنگ ابتهاج پیگیری شد. محمد میرنقیبی معتقد است: «تحولات سیاسی در برنامه گلها تاثیر زیادی داشت. اوایل همه برنامه از موسیقیهای اصیل انتخاب میشد اما رفته رفته با ورود فرهنگهای اروپایی موسیقی ای که در این برنامه پخش میشد نیز تحت تاثیر موسیقیهای غربی قرار گرفت تا جایی که در سالهای آخر، موسیقیهای جاز هم از آن پخش میشد. البته این موسیقیها هم از موسیقیهای جدی و با وقار موسیقی ایران بود.»
خوانندگان
آهنگ سازان
-
علینقی وزیری (کلنل)
نگاهی بر زندگی جلیل شهناز:
جلیل شهناز (زاده ۱۳۰۰ در اصفهان)، از بزرگترین و سرشناسترین نوازندگان تار سدهٔ اخیر در ایران است.
وی در سال ۱۳۰۰ در قریه دستگرد خیار در جنوب غربی اصفهان به دنیا آمد.[نیازمند منبع] تقریباً همه اعضای خانواده وی با موسیقی آشنایی داشتند و به همین دلیل او از کودکی با این هنر آشنا شد.
وی در دههٔ ۱۳۶۰ به سرپرستی فرامرز پایور (سنتور) و همراهی محمد موسوی (نی)، علی اصغر بهاری (کمانچه) و محمد اسماعیلی (تنبک) «گروه اساتید» را تشکیل داد و با این گروه، مسافرتهای متعددی به کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت.[۱]
وی همچنین در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار برگزیده شد.[۲]
در سال ۱۳۸۷، محمدرضا شجریان، گروهی که با آن کار میکرد را به افتخار جلیل شهناز، گروه شهناز نام گذاشت.